راه بهشت

 مردی با اسب و سگش در جاده ای راه می رفتند . هنگام عبور از کنار درخت عظیمی ، صاعقه ای فرود آمد و آنها را کشت ، اما مرد نفهمید که دیگر این دنیا را

      ترک کرده است و همچنان با دو جانورش پیش رفت . گاهی مدتها طول می کشد تا مرده ها به شرایط جدید خودشان پی ببرند .

 پیاده روی درازی بود . تپه بلندی بود ، آفتاب تندی بود ، عرق می ریختند و به شدت تشنه بودند . در یک پیچ جاده ، دروازه تمام مرمری عظیمی دیدند که به میدانی با

 سنگفرش طلا باز می شد و در وسط آن چشمه ای بود که آب زلالی از آن جاری بود . رهگذر رو به مرد دروازه بان کرد : روز بخیر ، اینجا کجاست که اینقدر

  قشنگ است ؟

 دروازه بان : روز بخیر اینجا بهشت است .

-     چه خوب که به بهشت رسیدیم ، خیلی تشنه ایم .

-     دروازبان به چشمه اشاره کرد و گفت : می توانید وارد شوید و هر چقدر دلتان می خواهد ، بنوشید  .

-     اسب و سگم هم تشنه اند .

 نگهبان : واقعاً متأسفم . ورود حیوانات به بهشت ممنوع است .

 مرد خیلی ناامید شد ، چون خیلی تشنه بود ، اما حاضر نبود تنهایی آب بنوشد . از نگهبان تشکر کرد و به راهش ادامه داد . پس از اینکه مدت درازی از تپه بالا رفتند

 ، به مزرعه ای رسیدند . راه ورود به این مزرعه ، دروازه ای قدیمی بود که به یک جاده خاکی با درختانی در دو طرفش باز می شد . مردی در زیر سایه درخت ها

 دراز کشیده بود و صورتش را با کلاهی پوشانده بود ، احتمالاً خوابیده بود .

 مسافر گفت : روز بخیر .

 مرد با سرش جواب داد .

-     ما خیلی تشنه ایم ،من ، اسبم و سگم .

 مرد به جایی اشاره کرد و گفت : میان آن سنگ ها چشمه ای است . هرقدر که می خواهید بنوشید .

 مرد اسب و سگ ، به کنار چشمه رفتند و تشنگی شان را فرونشاندند .

 مسافر از مرد تشکر کرد . مرد گفت : هر وقت که دوست داشتید ، می توانید برگردید .

 مسافر پرسید : فقط می خواهم بدانم نام اینجا چیست ؟

-     بهشت .

-     بهشت ؟ اما نگهبان دروازه مرمری هم گفت آنجا بهشت است !

-     آنجا بهشت نیست ، دوزخ است .

 مسافر حیران ماند : باید جلوی دیگران را بگیرید تا از نام شما استفاده نکنند ! این اطلاعات غلط باعث سردرگمی زیادی می شود .!

-     کاملاً برعکس ؛ در حقیقت لطف بزرگی به ما می کنند ، چون تمام آنهایی که حاضرند بهترین دوستانشان را ترک کنند ، همان جا می مانند ...